အနိုင်ရဖို့ ကြိုးစားရင်း
မိသားစုကို မဆုံးရှုံးပါနဲ့ ညီလေး

ငွေကြေးကိစ္စဖြစ်ဖြစ်၊
မိသားစုအတွင်း အမြင်မတူတာဖြစ်ဖြစ်…

“ငါ့အကြံကမှ အမှန်” ဆိုပြီး အသံမြှင့်ရင်း ငြင်းခုံမိဖူးသလား။

ညီလေး…

ဒီနှစ်ခုက ဆင်တူသလိုထင်ရပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ မတူပါဘူး။

ငွေကို ပြန်ရှာလို့ရတယ်…

အကြီးဖြစ်တာနဲ့
အမြဲမှန်နေဖို့ မလိုဘူး ညီလေး

မိသားစုထဲမှာ အငယ်က မှားရင် “တောင်းပန်” ရတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့် အကြီးက မှားသွားတဲ့အခါ… တစ်ခါတလေ “ငါက အကြီးပဲ” ဆိုတဲ့စကားနောက်မှာ တိတ်တိတ်လေး ပုန်းနေမိတတ်ကြတယ်။

တစ်ခါတလေ သားသမီးတွေ နာကျင်တာက အပြစ်ပေးခံရလို့ မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ်ချစ်တဲ့သူက ကိုယ်မှားတာကို ဝန်မခံပေးလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

မေးရမှာ ရှက်နေရင်
အမှားထဲမှာပဲ ကျန်ခဲ့မယ် ညီလေး

“မသိဘူး” လို့ ပြောလိုက်ရင် သူများတွေက အထင်သေးသွားမလားဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ မသိတာကို သိသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ဇွတ်လုပ်မိနေသလား ညီလေး။

တစ်ခါတလေ ကိုယ့်မာနကို ကာကွယ်ချင်လို့ မေးဖို့ရှက်မိတာက ကိုယ့်ဘဝကို ပိုကြီးတဲ့အမှားတစ်ခုထဲ ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်။

မသိတာကို မေးတာဟာ အားနည်းတာမဟုတ်ဘူး။
မသိဘဲနဲ့ ဇွတ်လုပ်တာကသာ
အန္တရာယ်ရှိတာ။

မေးခြင်းက အားနည်းတာမဟုတ်ဘူး

ငွေကြေးအခက်အခဲထက်
ပိုသတိထားရမယ့်အရာရှိတယ်

မိသားစုတစ်ခုမှာ အမြဲတမ်း အဆင်ပြေနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဝင်ငွေလျော့နိုင်တယ်။ အသုံးစရိတ်တက်နိုင်တယ်။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခက်အခဲတွေလည်း ရောက်လာနိုင်တယ်။

ဒါတွေဟာ ရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး ညီလေး။ ဘဝမှာ အခက်အခဲဆိုတာ မိသားစုတိုင်း ကြုံရနိုင်တဲ့အရာပါ။

အရေးကြီးတာက အခက်အခဲရောက်လာတဲ့အခါ
တစ်ယောက်တည်း ခံယူမလား…
အတူတူ ရင်ဆိုင်မလား…
ဆိုတာပါ။

ငွေကြေးပြဿနာကို အပြစ်ရှာဖို့မဟုတ်ဘဲ အတူတူဖြေရှင်းပါ

ငွေကြေးအခက်အခဲရှိလာတဲ့အခါ ဝင်ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲ၊ အသုံးစရိတ်ဘယ်လောက်ရှိလဲ၊ ဘာတွေ လျှော့ချသင့်လဲဆိုတာကို အပြစ်ရှာဖို့မဟုတ်ဘဲ အတူတူပြောပြီး အတူတူဆုံးဖြတ်ပါ။

“ဘယ်သူ့အမှားလဲ” ဆိုတာထက် “ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လိုအတူတူ ဖြတ်ကျော်မလဲ” ဆိုတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

သားသမီးတွေက ကိုယ့်စကားထက်
ကိုယ်ဘယ်လိုနေထိုင်လဲကို သင်ယူတတ်တယ်

သားသမီးကို သင်ခန်းစာပေးဖို့
စကားအများကြီး ပြောစရာမလိုပါဘူး။
တစ်ခါတလေ ကိုယ်တိုင်လုပ်ပြနေတာက
အရှည်ဆုံး သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။

မိဘတစ်ယောက်ဟာ အမြဲမှန်နေဖို့ မလိုဘူး

ညီလေး…

သားသမီးရှေ့မှာ မိဘတစ်ယောက်ဟာ အမြဲမှန်နေဖို့ မလိုပါဘူး။

လူဆိုတာ အမှားလုပ်တတ်ပါတယ်။ မိဘလည်း လူပဲဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်ခါတလေ မှားနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကိုယ်မှားသွားတဲ့အခါ ဘယ်လိုပြန်ရပ်တည်သလဲ ဆိုတာက အမှားမလုပ်ဖို့ ပြောပြတာထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ သင်ခန်းစာ ဖြစ်တတ်တယ်။

ကိုယ်မှားတဲ့အခါ ဘာလုပ်သလဲ?

တံခါးဝကို မစောင့်ကြပ်နိုင်ရင်
မင်းရဲ့အသိုက်အမြုံ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ် ညီလေး

ဘယ်သူ့ကို ယုံကြည်မလဲ၊ ဘယ်အပြုအမူကို လက်ခံမလဲ၊
ဘယ်နေရာမှာ စည်းခြားမလဲဆိုတာ သိထားခြင်းက
ကိုယ့်တန်ဖိုးနဲ့ ကိုယ့်မိသားစုကို ကာကွယ်ခြင်းတစ်မျိုးပါ။

တစ်ခါတလေ အမှားသေးသေးလေးကနေ ပြဿနာကြီးလာတတ်တယ်

“သနားပါတယ်…
အတူတူလုပ်ရင်း ကောင်းလာမှာပါ”

ဆိုပြီး ကိုယ့်ဘဝထဲကို ဝင်လာတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ မကောင်းတဲ့အပြုအမူကို “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ဆိုပြီး လျစ်လျူရှုမိဖူးသလား။

ညီလေး…

တစ်ခါတလေ အမှားသေးသေးလေးတစ်ခုကို အမှားသေးသေးလေးပဲဆိုပြီး ခွင့်ပြုလိုက်တာက နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ယုံကြည်မှု၊ စည်းလုံးမှုနဲ့ မိသားစုရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှု ကို တဖြည်းဖြည်း ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။

“ငါးခုံးမတစ်ကောင်ကြောင့် တစ်လှေလုံးပုပ်”

ရှေးစကားတစ်ခွန်းရှိတယ်။

မုန်တိုင်းမလာခင်
ခေါင်မိုးကို ကြိုမိုးထားပါ ညီလေး

အရေးပေါ်အခြေအနေ မလာခင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက
မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ တာဝန်ယူမှုတစ်မျိုးပါ။

အရေးပေါ်နေ့က ကြိုပြီး အသိပေးမလာဘူး

လစာရတဲ့နေ့မှာ
လိုချင်တာတွေကို အကုန်ဝယ်ပြီး…

တစ်နေ့ မိဘတစ်ယောက်
အရေးပေါ်ဆေးကုရတဲ့အချိန်ရောက်မှ—

ဆိုပြီး သူများဆီ ငွေလိုက်ချေးနေရတာမျိုး ဖြစ်ဖူးလား။

တကယ်တော့ အရေးပေါ်အခြေအနေဆိုတာ လာမယ်လို့ ကြိုပြီး အသိပေးတတ်တာ မဟုတ်ဘူး။

အေးချမ်းနေတဲ့နေ့တွေမှာတော့ “မနက်ဖြန် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” လို့ ထင်တတ်ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် မိသားစုတစ်ခုရဲ့ ခက်ခဲတဲ့နေ့တွေက အဲဒီလို အေးချမ်းနေတဲ့နေ့မှာပဲ တိတ်တိတ်လေး စတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတာပါ။

“စစ်ရောက်မှ မြားချွန်၊ မိုးလွန်မှ ထွန်ချ”

ချစ်ခြင်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်းကြားက
မျဉ်းတစ်ကြောင်း

မိဘတွေက သားသမီးအတွက် ကောင်းတာပဲလိုချင်ကြတာ မှန်ပါတယ်။

သားသမီး နာကျင်မှာ မလိုချင်ဘူး။
မှားယွင်းတဲ့လမ်းကို မလျှောက်စေချင်ဘူး။
အနာဂတ်ကောင်းစေချင်တယ်။

ဒါတွေဟာ မိဘတွေရဲ့ ချစ်ခြင်းကနေ ပေါ်လာတာပါ။

ဒါပေမယ့်…

တစ်နေ့မှာ အဲဒီအချစ်ကပဲ သားသမီးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုလို ခံစားလာရနိုင်ပါတယ်။

မိဘက လမ်းပြနိုင်တယ်… ဒါပေမယ့် လမ်းကို မလျှောက်ပေးနိုင်ဘူး

အမြင့်ရောက်လေလေ
အမြစ်ကို ပိုသတိရပါ ညီလေး

အောင်မြင်လာတဲ့အခါ… ကိုယ့်အမြစ်ကို မမေ့ပါနဲ့

ရည်မှန်းချက်မရှိသူတွေကြားမှာ
အချိန်ဖြုန်းနေသရွေ့
စံပြပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်မလာနိုင်ဘူး

ညီလေး… တစ်နေ့တာကုန်သွားတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးကြည့်ဖူးလား။

“ဒီနေ့ ငါ့ဘဝအတွက် ဘာတစ်ခု တိုးတက်အောင် လုပ်ခဲ့လဲ…”

နေ့တိုင်း ဘာအစီအစဉ်မှမရှိဘဲ Social Media ပေါ်မှာ Video တစ်ခုကြည့်လိုက်၊ Post တစ်ခုဖတ်လိုက်၊ Comment တစ်ခုရေးလိုက်နဲ့ အချိန်တွေ ကုန်နေမိတတ်ပါတယ်။

သူယုံလို့ ပြောပြခဲ့တာ…
လက်နက်မဖြစ်စေနဲ့

လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်ရှေ့မှာ သူ့ရဲ့အားနည်းချက်ကို ဖွင့်ပြောလာတဲ့အခါ… အဲဒါဟာ ရိုးရိုးစကားတစ်ခွန်း မဟုတ်ဘူး။

အနီးကပ်လာလေလေ… ပိုသိလာလေလေ

အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ နီးလာလေလေ တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက် ပိုသိလာရတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုပါ။

ဘယ်စကားနဲ့ နာတတ်လဲ။
ဘယ်အရာကို ကြောက်တတ်လဲ။
ဘယ်အမှတ်တရကို မပြောချင်လဲ။
ဘယ်နေရာမှာ စိတ်မခိုင်တတ်လဲ။

ဒီလိုအရာတွေကို သိလာတာက ရင်းနှီးမှုရဲ့ သဘာဝတစ်ခုပါ။

ဒါပေမဲ့… သူ့အကြောင်းကို ပိုသိလာတာနဲ့ သူ့ကို ပိုထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခွင့် ရလာတာတော့ မဟုတ်ဘူး။

ရန်ဖြစ်တဲ့နေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ စိတ်ရင်း

အိမ်ထောင်ရေးမှာ ရန်ဖြစ်တာတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ စိတ်ဆိုးတာ၊ စိတ်ပျက်တာ၊ အမြင်မတူတာတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရန်ဖြစ်တဲ့နေ့မှာ… တစ်ချိန်က ကိုယ့်ကို ယုံကြည်လို့ ဖွင့်ပြခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့အားနည်းချက်ကို ပြန်ထုတ်ပြီး ထိုးနှက်လိုက်ရင်—

ပိုနာကျင်စေတာက စကားတစ်ခွန်းတည်း မဟုတ်ဘူး။

နောက်ပိုင်းမှာ သူ့စိတ်ထဲမှာ—

“ငါ့အကြောင်းကို သူ့ကို ပြောပြမိတာ မှားသွားပြီ…”

ဆိုတဲ့ ခံစားချက် ကျန်ခဲ့နိုင်တာပါ။

ယုံကြည်မှုဆိုတာ ပြောပြီးရင် ပြန်သိမ်းလို့မရဘူး

တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို သူ့ရဲ့အနာတွေ၊ ကြောက်စိတ်တွေ၊ အားနည်းချက်တွေကို ပြောပြလာတဲ့အခါ— အဲဒါတွေကို ကိုယ်က သိမ်းထားပေးရမယ့်အရာပါ။

ရန်ဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ အနိုင်ရဖို့အတွက် ပြန်ထုတ်သုံးရမယ့် အချက်အလက်တွေ မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ့်ကို ယုံကြည်လို့ ပြောပြခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုကို ကိုယ့်ရဲ့လက်နက်အဖြစ် ပြန်အသုံးချလိုက်ရင်၊ စကားနဲ့သာ မထိခိုက်စေတာ မဟုတ်ဘူး။ ယုံကြည်မှုကိုပါ ထိခိုက်စေတာပါ။

ချစ်ခြင်းဆိုတာ အနိုင်ရဖို့ မဟုတ်ဘူး

ဒါကြောင့် ချစ်ခြင်းဆိုတာ ပျော်တဲ့အချိန်မှာ အတူရှိပေးရုံ မဟုတ်ဘူး။

သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို သိထားပြီး… အဲဒီအရာနဲ့ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်မိအောင် ကိုယ့်စိတ်ကို ထိန်းနိုင်ခြင်းလည်း ချစ်ခြင်းပါပဲ။

အိမ်ထောင်ရေးမှာ တစ်ခါတလေ အနိုင်ရတဲ့စကားထက် မပြောဘဲ ထိန်းသိမ်းပေးလိုက်တဲ့စကားက ပိုတန်ဖိုးရှိတတ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ

ဒီနေ့ ကိုယ့်အိမ်ထောင်ဖက်ရဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုကို သတိရကြည့်ပါ။

အဲဒါကို ကိုယ်သိထားတာက—

ကိုယ့်အဖြေက ကိုယ်ဘယ်လိုအိမ်ထောင်ဖက် ဖြစ်ချင်လဲဆိုတာကို တိတ်တိတ်လေး ပြောပြနေပါလိမ့်မယ်။

နောက်ဆုံးမှာ မှတ်ထားစေချင်တာ

သူက ကိုယ့်ကို ယုံကြည်လို့ သူ့ရဲ့အားနည်းချက်ကို ပြောပြခဲ့တာပါ။

အဲဒီအရာကို သိထားတာဟာ သူ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးမဟုတ်ဘူး။

သူ့ဘက်က ကိုယ့်ကို ပေးထားတဲ့ ယုံကြည်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးဖို့ တာဝန်တစ်ခုပါ။

လိုအပ်နေတဲ့အချိန်နဲ့ မလိုအပ်တော့တဲ့အချိန်

လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ရင်းကို “မင်းကို တန်ဖိုးထားတယ်” ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ပဲ မတိုင်းပါနဲ့။

တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ဆီက သူလိုချင်တာ မရတော့တဲ့အချိန်မှာ သူဘယ်လိုပြောင်းသွားလဲဆိုတာက ပိုရှင်းပါတယ်။

ကိုယ်အသုံးဝင်နေတဲ့အချိန်မှာ…

ကိုယ်က အကူအညီပေးနိုင်တုန်း ဖုန်းခေါ်တယ်။

ကိုယ်က အသုံးဝင်နေတုန်း အနားမှာရှိတယ်။

ကိုယ်က သူ့အတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးနိုင်တုန်း တန်ဖိုးထားသလို ပြောတတ်တယ်။

ကိုယ်တိုင် အလင်းမရှိဘဲ သူများကို အရိပ်မပေးနိုင်ဘူး

“မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်နေတာပဲ…”

ဒီစကားက မှန်ပါတယ်။
မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်။ ငွေရှာတယ်။ အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားတယ်။

ဒါပေမဲ့ ညီလေး…

အပြင်မှာ ရှာဖွေယူလာတဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုနဲ့ ဒေါသတွေကိုပါ အိမ်ထဲသယ်လာမိနေပြီလား။

မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေရင်း မိသားစုကိုယ်တိုင် နေမထိုင်ချင်စရာကောင်းတဲ့ အိမ်တစ်အိမ် ဖြစ်လာရင် တစ်နေရာမှာ ကိုယ့်ရဲ့ “ကြိုးစားခြင်း” ကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ လိုလာပါတယ်။

ငွေရှာပေးနိုင်တာက တာဝန်တစ်ပိုင်းပဲ

မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားတာဟာ အရေးကြီးပါတယ်။ အိမ်စရိတ်၊ စားဝတ်နေရေး၊ ကလေးတွေရဲ့ အနာဂတ်— ဒါတွေအတွက် ငွေလိုပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လုံခြုံတဲ့အိမ်တစ်အိမ်ကို ငွေနဲ့ပဲ တည်ဆောက်လို့ မရပါဘူး။

အိမ်တစ်အိမ်ရဲ့ လေထုကိုလည်း ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှု၊ စကားပြောပုံ၊ မျက်နှာအမူအရာ၊ မေတ္တာနဲ့ နားလည်ပေးနိုင်မှုတွေက တည်ဆောက်ပေးနေတာပါ။

အပြင်က မုန်တိုင်းကို အိမ်ထဲ မသယ်လာပါနဲ့

လောကဓံက ဘယ်သူ့ကိုမှ မလွတ်ပါဘူး။ အလုပ်မှာ ဖိအားတွေ ရှိမယ်။ လူတွေနဲ့ အဆင်မပြေတာတွေ ရှိမယ်။ ငွေကြေးအခက်အခဲတွေ ရှိမယ်။ မျှော်လင့်ထားသလို မဖြစ်တာတွေ ရှိမယ်။

အဲဒါတွေကြောင့် ပင်ပန်းတာ သဘာဝပါ။

ဒါပေမဲ့ အပြင်လောကရဲ့ မုန်တိုင်းကို အိမ်ထဲကလူတွေဆီ မထိခိုက်စေဖို့ ကိုယ့်စိတ်ကို ပြန်ထိန်းနိုင်ဖို့လည်း လိုပါတယ်။

အလုပ်မှာ စိတ်ဆိုးလာလို့ အိမ်ကလူကို စိတ်ဆိုးစရာ မလိုပါဘူး။ တစ်ခြားသူကြောင့် နာကျင်လာလို့ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို ပြန်နာကျင်စရာ မလိုပါဘူး။

ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ မုန်တိုင်းရှိနေတာကို အိမ်ထဲကလူတွေကို မိုးရွာစရာ မလိုပါဘူး။

Family Leader ဆိုတာ ဘာလဲ

Family Leader ဆိုတာ ဝင်ငွေရှာပေးနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။

ပင်ပန်းနေတဲ့နေ့မှာတောင် ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေအတွက် နွေးထွေးတဲ့နေရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့သူပါ။

အိမ်ကို ငွေနဲ့ ထောက်ပံ့ပေးသလို စိတ်ဓာတ်နဲ့လည်း ထောက်ပံ့ပေးရပါတယ်။ မိသားစုကို ကာကွယ်သလို ကိုယ့်ရဲ့ ဒေါသတွေ၊ မထိန်းနိုင်တဲ့စကားတွေကနေပါ ကာကွယ်ပေးရပါတယ်။

အိမ်တံခါးမဝင်ခင် ကိုယ့်စိတ်ကို ခဏပြန်ထားခဲ့ပါ

ညီလေး…

အလုပ်ကနေ အိမ်ပြန်လာတဲ့အခါ အိမ်တံခါးဖွင့်မဝင်ခင် ခဏလောက် ရပ်ကြည့်ပါ။

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူပါ။

ဒီနေ့ကြုံခဲ့ရတဲ့ ဒေါသတွေ၊ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ၊ စိတ်ပျက်မှုတွေ၊ မကျေနပ်မှုတွေကို အပြင်မှာ ခဏထားခဲ့ပါ။

ကိုယ့်ရင်ထဲက အေးချမ်းမှုက အိမ်ရဲ့ လုံခြုံရာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်

တစ်ခါတလေ မိသားစုက ကိုယ့်ဆီက ငွေအများကြီး မလိုပါဘူး။

ကိုယ်နဲ့ စကားပြောလို့ရတာ၊ ကိုယ့်အနားမှာ နေရတာ၊ ကိုယ့်ကိုတွေ့တဲ့အခါ စိတ်အေးရတာ— အဲဒါတွေကို လိုချင်ကြတာပါ။

ကိုယ့်ရင်ထဲက အေးချမ်းမှုက မိသားစုအတွက် အကောင်းဆုံး လုံခြုံရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

မိသားစုကို ကာကွယ်တာဆိုတာ…

မိသားစုကို ကာကွယ်တယ်ဆိုတာ အပြင်က အန္တရာယ်တွေကနေ ကာကွယ်ပေးရုံ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ့်ဒေါသကို ထိန်းလိုက်နိုင်တဲ့ တစ်ကြိမ်၊ မပြောသင့်တဲ့စကားကို မပြောလိုက်တဲ့ တစ်ကြိမ်၊ ပင်ပန်းနေပေမယ့် နွေးနွေးထွေးထွေး ပြုံးပြလိုက်တဲ့ တစ်ကြိမ်— အဲဒါတွေဟာလည်း မိသားစုကို ချစ်ကြောင်း ပြသတဲ့ လုပ်ရပ်တွေပါ။

ဒီနေ့ကစပြီး တစ်ခုလောက် စမ်းကြည့်ပါ

အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အလုပ်အကြောင်း ခဏမပြောခင်— အိမ်သားတစ်ယောက်ကို ပြုံးပြပါ။

“ဒီနေ့ ဘယ်လိုနေလဲ” လို့ မေးပါ။ ခဏလောက် နားထောင်ပေးပါ။

ကိုယ်ပင်ပန်းနေတာကို သူတို့နားလည်ပေးစေချင်သလို သူတို့ရဲ့နေ့တစ်နေ့ကိုလည်း ကိုယ်နားလည်ပေးဖို့ ကြိုးစားပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့—

ကိုယ်အပြင်မှာ ဘယ်လောက်အောင်မြင်နေပါစေ၊ အိမ်ထဲမှာ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေအတွက် စိတ်အေးချမ်းစရာလူတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ရင် အောင်မြင်မှုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်တစ်ပိုင်း ပျောက်နေတတ်လို့ပါ။

နောက်ဆုံးမှာ မှတ်ထားစေချင်တာ

ညီလေး…

မိသားစုအတွက် ကြိုးစားပါ။
ငွေရှာပါ။
အနာဂတ်တည်ဆောက်ပါ။
တာဝန်ယူပါ။

ဒါပေမဲ့—

မိသားစုအတွက် ရှာဖွေယူလာတဲ့အရာတွေကြားမှာ မိသားစုကိုယ်တိုင် ပျောက်မသွားစေပါနဲ့။

Family Leader တစ်ယောက်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ခွန်အားက အပြင်လောကကို အနိုင်ယူနိုင်တာတင် မဟုတ်ဘူး။

အိမ်တံခါးပိတ်လိုက်တဲ့အခါ ကိုယ့်မိသားစုအတွက် အေးချမ်းရာတစ်ခု ဖြစ်ပေးနိုင်တာပါ။

“နောက်မှလုပ်မယ်” ဆိုတာ
အမြဲမစောင့်ပေးဘူး

ငယ်ငယ်တုန်းက…

ကိုယ်လုပ်ချင်တာတွေကို အရင်လုပ်တယ်။
မိသားစုနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေဖို့က နောက်မှ။
သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ကို ဖုန်းဆက်ဖို့က နောက်မှ။
ကိုယ်ချစ်တဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ စကားကောင်းကောင်း ပြောဖို့က နောက်မှ။

အလုပ်ပြီးမှ…
ပိုက်ဆံရမှ…
အချိန်ရမှ…

ဆိုပြီး အရေးကြီးတဲ့အရာတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရွှေ့ထားတတ်တယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ “နောက်မှ” ဆိုတာ အချိန်အများကြီး ရှိသေးတယ် လို့ ထင်ခဲ့တာပေါ့။

ဒါပေမယ့် အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ဘဝက တိတ်တိတ်လေး သင်ပေးလာတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုရှိတယ်။

“နောက်မှ” ဆိုတာ ဘာကြောင့် အန္တရာယ်ရှိတာလဲ

ဒီနေ့ မတွေ့ဖြစ်တဲ့လူကို မနက်ဖြန် တွေ့လို့ရမယ်လို့ ထင်တယ်။

ဒီနေ့ မပြောဖြစ်တဲ့စကားကို နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရရင် ပြောလို့ရမယ်လို့ ထင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဘဝမှာ “နောက်တစ်ခါ” ဆိုတာ အာမခံထားတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေအနေ၊ ကိုယ့်ရဲ့အခြေအနေ၊ မိသားစုရဲ့အခြေအနေ၊ ဘဝရဲ့အခြေအနေတွေက ကိုယ်စီစဉ်ထားသလို အမြဲတမ်း မနေဘူး။

တစ်ခါတလေ ကိုယ်ဖုန်းဆက်မယ်လို့ စဉ်းစားထားတဲ့လူက ကိုယ်ဆက်ဖို့အချိန်မရခင် ထွက်ခွာသွားနိုင်တယ်။

ကိုယ်တွေ့မယ်လို့ ရွှေ့ထားတဲ့နေ့က မရောက်လာတော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် “နောက်မှ” ဆိုတဲ့စကားကို အရမ်းယုံမထားသင့်ဘူး ညီလေး။

အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားတာ မမှားဘူး

ဒါပေမယ့် ဒီစကားကို “အခုရှိသမျှကို စွန့်ပြီး ဒီနေ့ပဲ ပျော်ပါ” လို့ အဓိပ္ပာယ်မယူစေချင်ဘူး။

အလုပ်လုပ်တာ မမှားဘူး။
ပိုက်ဆံရှာတာ မမှားဘူး။
အနာဂတ်အတွက် စုဆောင်းတာလည်း လိုတယ်။
ကိုယ့်ဘဝတိုးတက်ဖို့ ကြိုးစားတာလည်း လိုတယ်။

တကယ်တော့ အနာဂတ်ကို မစဉ်းစားဘဲ ဒီနေ့အတွက်ပဲ နေသွားတာကလည်း တစ်မျိုးသော မတည်ငြိမ်မှုပါ။

ပြဿနာက အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားတာ မဟုတ်ဘူး။
အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ရင်း ဒီနေ့ကို လုံးဝမနေဖြစ်တော့တာပါ။

မနက်ဖြန်ကောင်းဖို့ ကြိုးစားရင်း ဒီနေ့မှာ ကိုယ့်ဘေးမှာရှိနေတဲ့လူတွေကို မမြင်တော့ရင်…

တစ်နေ့မှာ မနက်ဖြန်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကိုယ်တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့အရာတွေ ရှိနေပေမယ့် အတူမျှဝေဖို့ လူတွေ မရှိတော့တာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။

ပိုက်ဆံနဲ့ ပြန်ဝယ်လို့ရတဲ့အရာတွေ ရှိတယ်

ဘဝမှာ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာတချို့ကို ပြန်ရှာလို့ရတယ်။

ပစ္စည်းပျက်ရင် အသစ်ဝယ်လို့ရတယ်။
အလုပ်အခွင့်အရေး ပျောက်သွားရင် နောက်တစ်ခု ရှာလို့ရတယ်။
ငွေဆုံးသွားရင် ပြန်ရှာလို့ရတယ်။

ဒါပေမယ့်…

တချို့လူတွေနဲ့ အတူရှိခဲ့တဲ့နေ့တွေ…

တချို့စကားတွေ ပြောခွင့်ရခဲ့တဲ့အချိန်တွေ…

တချို့အခိုက်အတန့်တွေ…

ဖြတ်သန်းသွားပြီးရင် အမှတ်တရအဖြစ်ပဲ ကျန်တော့တတ်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ “အဲဒီတုန်းက ငါ နည်းနည်းလောက် အချိန်ပေးခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ” ဆိုတဲ့စကားက ဘယ်လောက်ပြောပြော အချိန်ကို ပြန်မလှည့်နိုင်တော့ဘူး။

ဘဝမှာ အရေးကြီးတာက “အရာအားလုံး” မဟုတ်ဘူး

ဒါကြောင့် ဘဝမှာ အရာအားလုံးကို အခုပဲ လုပ်ရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

အရေးကြီးတာက ဘယ်အရာကို နောက်မှာထားလို့ရတယ်၊ ဘယ်အရာကိုတော့ နောက်မှာ မထားသင့်ဘူး ဆိုတာ ခွဲခြားတတ်ဖို့ပါ။

အလုပ်တစ်ခုကို နောက်တစ်နာရီ ရွှေ့လို့ရနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် မိဘတွေနဲ့ အတူထိုင်ပြီး စကားပြောဖို့အချိန်ကို အမြဲရွှေ့နေလို့ မရဘူး။

ပိုက်ဆံရှာတဲ့အခွင့်အရေးက နောက်တစ်ခါ ထပ်ရနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ငယ်ဘဝကို နောက်တစ်ခါ ပြန်ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ချစ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဖို့က တစ်မိနစ်တောင် မကြာပါဘူး။

ဒါပေမယ့် မပြောခဲ့တဲ့စကားအတွက် နောင်တရဖို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်တယ်။

Family Leader တစ်ယောက်အတွက် “အချိန်ပေးခြင်း” လည်း တာဝန်တစ်ခုပါ

ညီလေး…

Family Leader ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ မိသားစုအတွက် ပိုက်ဆံရှာပေးနိုင်ရုံနဲ့ မပြီးဘူး။

မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရသလို မိသားစုနဲ့ အချိန်လည်း ပေးတတ်ရတယ်။

အိမ်အတွက် ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ပေးနိုင်ပေမယ့် အိမ်မှာ ကိုယ်တိုင် မရှိဘူးဆိုရင် မိသားစုက လိုအပ်နေတဲ့အရာတစ်ခု ကျန်နေနိုင်တယ်။

အဲဒါက “ကိုယ်နဲ့အတူ ရှိပေးခြင်း” ပါ။

ကောင်းမွန်တဲ့ Family Leader တစ်ယောက်ဟာ မိသားစုအတွက် အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ပေးသလို ဒီနေ့မှာလည်း မိသားစုရဲ့ဘဝထဲမှာ တကယ်ရှိနေတတ်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။

ဒီနေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ

ဒီနေ့ ခဏလောက် ရပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ ညီလေး…

ရှိနေရင် အကြီးကြီးလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။

ဖုန်းတစ်ခေါ် ဆက်လိုက်ပါ။
စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပါ။
ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါ။
တောင်းပန်စရာရှိရင် တောင်းပန်လိုက်ပါ။
တွေ့ချင်တဲ့သူကို တွေ့လိုက်ပါ။

ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ဘဝအတွက် တကယ်အရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုကို ဒီနေ့ပဲ စတင်လိုက်ပါ။

နောင်တမဖြစ်ခင် ဆုံးဖြတ်တတ်ပါ

တချို့နောင်တတွေက မလုပ်ခဲ့လို့ ဖြစ်လာတာမဟုတ်ဘူး။

“လုပ်မယ်” လို့ ပြောရင်း အမြဲနောက်ကျခဲ့လို့ ဖြစ်လာတာပါ။

ဘဝက မင်းကို အချိန်အများကြီး ပေးထားသလို ထင်ရပေမယ့် ဘယ်အချိန်မှာ ဘာပြောင်းလဲမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။

ဒါကြောင့် အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားပါ။ ပိုက်ဆံရှာပါ။ ကိုယ့်ဘဝကို တည်ဆောက်ပါ။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့မှာ ကိုယ့်ဘေးမှာရှိနေတဲ့လူတွေ၊ ကိုယ်ချစ်တဲ့လူတွေ၊ ကိုယ့်ဘဝအတွက် တကယ်အရေးကြီးတဲ့အရာတွေကို “နောက်မှ” ဆိုပြီး အမြဲမရွှေ့ထားပါနဲ့။

ဘာလို့လဲဆိုတော့…

မနက်ဖြန်ဆိုတာ ရှိလာမယ်လို့ မျှော်လင့်လို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန်မှာ ဒီနေ့လို အခွင့်အရေး
တူတူရှိနေမယ်လို့တော့ အာမခံလို့ မရဘူး။

@𝐔 𝐂𝐡𝐢𝐭 𝐌𝐲𝐚𝐧𝐦𝐚𝐫 | 𝐔𝐏𝐆𝐑𝐀𝐃𝐄 𝐘𝐎𝐔𝐑 𝐋𝐈𝐅𝐄

#UChitMyanmar   #UpgradeYourLife   #LifeLessons   #TimeAndLife   #LifeWisdom

“ဒီတစ်ခါတော့ သေချာလုပ်ပြမယ်…”
စကားထက် လုပ်ရပ်က ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်တယ်

“ဒီတစ်ခါတော့ သေချာလုပ်ပြမယ်…”

ဒီစကားကို မင်းဘယ်နှစ်ခါ ပြောခဲ့ဖူးလဲ ညီလေး။

အစပိုင်းမှာတော့ မိဘတွေက ယုံကြည်ကြတယ်။
မင်းပြောတဲ့စကားကို နားထောင်ပြီး
“ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ဖြစ်လာမှာပါ” လို့ မျှော်လင့်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပြောပြီး မလုပ်ဖြစ်တာတွေ များလာတဲ့အခါ… တစ်နေ့မှာ မင်းပြောတဲ့စကားကို မယုံတော့ဘူး။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို စကားနဲ့ မတိုင်းတာဘူး

ညီလေးရေ…

တစ်ခါတလေ လူတွေက ကိုယ့်ကို ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်မှာ ဘာရှိလဲဆိုတာနဲ့ တိုင်းတတ်ကြတယ်။

နောက်ဆုံးပေါ်ဖုန်း၊ တံဆိပ်ကြီးအဝတ်အစား၊ ကားကောင်းကောင်း၊ စားသောက်နေထိုင်မှုပုံစံကောင်းကောင်းတွေက လူတွေမြင်တဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ပုံရိပ်ကို တောက်ပစေနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့်… အပြင်က တောက်ပနေတာနဲ့ ဘဝက တကယ်ခိုင်မာနေတာ မတူဘူး။

လူတွေမြင်တဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ တန်ဖိုး

လစာထုတ်တိုင်း ကိုယ်မလိုအပ်သေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အရစ်ကျနဲ့ ဝယ်ပြီး “လူရာဝင်ဖို့” ကြိုးစားနေမိရင် ခဏတာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အောင်မြင်နေသလို ခံစားရနိုင်တယ်။

လူတွေကလည်း “အဆင်ပြေနေပြီပဲ” “အောင်မြင်လာပြီ” လို့ မြင်နိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် လကုန်တဲ့အခါ စုငွေမရှိဘူး။ အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခု ရောက်လာတဲ့အခါ ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း မရှိဘူး။

မိသားစုက တကယ်လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် အားကိုးလို့မရဘူးဆိုရင် အပြင်ပန်းတောက်ပမှုက ကိုယ့်ဘဝကို ဘယ်လောက်ကာကွယ်ပေးနိုင်မလဲ?

“ပတ္တမြားရောင်ထက်၊ ပညာရောင်လက်”

ရတနာတစ်လုံးက မျက်စိကို ခဏတာ ပသာဒဖြစ်စေနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ပညာ၊ အတွေးအခေါ်နဲ့ အရည်အချင်းကတော့ ဘဝတစ်လျှောက် ကိုယ့်လမ်းကို ပြန်ဖောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးတယ်။

ဒီနေ့ ဝင်ငွေကောင်းနေတာထက် မနက်ဖြန် ဝင်ငွေကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနိုင်တဲ့စွမ်းရည် ရှိလာတာက ပိုအရေးကြီးတယ်။

ဒီနေ့ လူတွေက ကိုယ့်ကို အသိအမှတ်ပြုနေတာထက် အခက်အခဲကြုံလာတဲ့အခါ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကောင်း ချနိုင်တာက ပိုအရေးကြီးတယ်။

ကိုယ့်ငွေကို “ပုံရိပ်” အတွက်မဟုတ်ဘဲ “အနာဂတ်” အတွက် သုံးပါ

ညီလေး… ကိုယ့်ရဲ့ ဝင်ငွေတိုင်းကို လူတွေမြင်ဖို့အတွက်ပဲ မသုံးပါနဲ့။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကိုယ့်အနာဂတ်ကို ပိုခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ဖို့ သုံးပါ။

စာအုပ်တစ်အုပ် ဝယ်ဖတ်တာ၊ ပညာရပ်တစ်ခု သင်ယူတာ၊ အလုပ်အကိုင်အတွက် အသုံးဝင်မယ့် Skill တစ်ခု လေ့ကျင့်တာ၊ စုငွေတည်ဆောက်တာ၊ ကိုယ့်ဝင်ငွေတိုးလာနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို လေ့လာတာ— အဲဒီအရာတွေက Social Media ပေါ်မှာ ချက်ချင်း တောက်ပမလာနိုင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နှစ်တွေကြာလာတဲ့အခါ ကိုယ့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊ ဝင်ငွေတွေ၊ အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းတွေနဲ့ မိသားစုကို ဦးဆောင်နိုင်စွမ်းတွေထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။

Family Leader တစ်ယောက်ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုး

မိသားစုကို ဦးဆောင်တယ်ဆိုတာ အိမ်မှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။

အခက်အခဲကြုံလာတဲ့အခါ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်နိုင်တာ…

ငွေကြေးအခက်အခဲကြုံလာတဲ့အခါ လောဘနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မချဘဲ ရေရှည်ကိုကြည့်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်တာ…

မိသားစုဝင်တွေ အားနည်းနေတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်က ပိုပြီးတည်ငြိမ်ပေးနိုင်တာ…

အဲဒါတွေက မိသားစုအတွက် တကယ်တန်ဖိုးရှိတဲ့ ခိုင်မာမှုတွေပါ။

ကိုယ်မမြင်ရတဲ့အရာတွေကို တည်ဆောက်ပါ

ညီလေး… လူတွေမမြင်တဲ့အချိန်မှာ ကိုယ့်ဘဝကို တည်ဆောက်နေပါ။

လူတွေမချီးကျူးသေးတဲ့အချိန်မှာ ပညာသင်ယူပါ။
ဘယ်သူမှ မမြင်တဲ့အချိန်မှာ စည်းကမ်းကို လေ့ကျင့်ပါ။
ချက်ချင်းအကျိုးမရသေးတဲ့အချိန်မှာတောင် အရည်အချင်းကို တည်ဆောက်ပါ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတွေမြင်တဲ့အရာတွေက မင်းရဲ့ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပေမယ့် လူတွေမမြင်တဲ့အရာတွေက မင်းရဲ့ဘဝကို တည်ဆောက်ပေးတာပါ။

ဒီနေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ

ကိုယ့်ရဲ့ ဝင်ငွေတိုးလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ့်ရဲ့ ပညာလည်း တိုးလာရဲ့လား။

ပစ္စည်းတွေ ပိုများလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ့်ရဲ့ စည်းကမ်းလည်း ပိုကောင်းလာရဲ့လား။

လူတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု ပိုရလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ့်ရဲ့ Character လည်း ပိုခိုင်မာလာရဲ့လား။

မိသားစုအတွက် သုံးစရာပိုရှိလာတာနဲ့အမျှ မိသားစုက အားကိုးလို့ရတဲ့လူတစ်ယောက်လည်း ပိုဖြစ်လာရဲ့လား။

အဖြေက “မဖြစ်သေးဘူး” ဆိုရင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ ညီလေး။

အရေးကြီးတာက အပြင်ပန်းကို တောက်ပအောင်လုပ်ဖို့ထက် အတွင်းတန်ဖိုးကို တည်ဆောက်ဖို့ ဒီနေ့ကစပြီး ရွေးချယ်နိုင်တာပါ။

နောက်ဆုံးမှာ လူတွေမြင်ရမယ့်အရာ

တစ်နေ့မှာ မင်းရဲ့တန်ဖိုးကို ပြဖို့ တံဆိပ်ကြီးတွေ မလိုတော့ပါဘူး။

မင်းရဲ့ အသိပညာက ပြောလိမ့်မယ်။
မင်းရဲ့ စည်းကမ်းက ပြောလိမ့်မယ်။
မင်းရဲ့ Character က ပြောလိမ့်မယ်။
မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ပြောလိမ့်မယ်။

လူတွေရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တန်ဖိုးရှိကြောင်း သက်သေပြဖို့ ကြိုးစားနေစရာမလိုတော့တဲ့အချိန်က ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အတွင်းတန်ဖိုး တကယ်တည်ဆောက်ပြီးတဲ့အချိန်ပါ။

အပြင်ပန်းအလှက လူတွေကို ခဏတာ ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။
အတွင်းတန်ဖိုးကတော့ ဘဝတစ်လျှောက် မင်းကို အားကောင်းစေတယ်။

လူတစ်ယောက် ကျရှုံးတဲ့အခါ ကိုယ့်အမှားကို ရှာတတ်တယ်။

“ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ…”
“ငါ ဘာတွေပြင်ရမလဲ…”

ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့် အောင်မြင်လာတဲ့အခါမှာတော့ တစ်ခါတလေ အဲဒီမေးခွန်းတွေကို မေးဖို့ မေ့သွားတတ်တယ်။

“ငါလုပ်တာ မှန်တယ်။”
“ငါသိတယ်။”
“ငါအောင်မြင်နေပြီပဲ။”

ဒီလိုစိတ်တွေက တစ်ခါတလေ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ မဝင်လာဘူး။

တိတ်တိတ်လေး ဝင်လာတတ်တယ်။

၁။ ကျရှုံးမှုက ပြန်ထဖို့ သင်ပေးတယ်။ အောင်မြင်မှုက ကိုယ့်ကိုယ်ကို စစ်ဆေးဖို့ မေ့စေတတ်တယ်

ညီလေး…

တစ်ခါတလေ…
ဘဝမှာ ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု ကြုံရတဲ့အခါ လူတော်တော်များများက ဆုံးရှုံးသွားတာကို လက်ခံဖို့ထက် “ဘယ်လိုပြန်ရမလဲ” ဆိုတာကိုပဲ အရင်စဉ်းစားတတ်ကြတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ “ဒီတစ်ခါတော့ အကုန်ပြန်ရမယ်” ဆိုတဲ့စိတ်က ဝင်လာတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့်…

တစ်ခါရှုံးခဲ့တဲ့နေရာမှာ ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်ကယ်ဖို့ ထပ်ပြီး လောင်းကြေးတင်လိုက်တာက ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်ယူနေတာ မဟုတ်နိုင်ဘူး။

တစ်ခါတလေ ဆုံးရှုံးမှုကို ပိုကြီးအောင် လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

၁။ တစ်ခါရှုံးတာထက် ရှုံးတာကို မခံနိုင်တာက ပိုအန္တရာယ်ရှိတယ်

ညီလေး…

တစ်ခါတလေ…

လူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုံးကိုကြည့်ပြီး သူ့ဘဝက အဆင်ပြေနေပြီလို့ လွယ်လွယ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်မိတတ်တယ်။

အလုပ်သွားတယ်။
လူတွေနဲ့ ရယ်တယ်။
စကားပြောတယ်။
Social Media မှာလည်း ပျော်နေတဲ့ပုံတွေ တင်တယ်။

အဲဒါတွေကိုမြင်ပြီး “သူက အဆင်ပြေနေတာပဲ” လို့ ထင်မိတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့်…

အဲဒီလူရဲ့ တစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့အချိန်ကိုတော့ ကိုယ်မမြင်ရဘူး။

၁။ လူတွေမြင်တဲ့ဘဝနဲ့ ကိုယ်တိုင်ခံစားနေရတဲ့ဘဝ မတူနိုင်ဘူး

တစ်ခါတလေ...

တစ်ချိန်က နေ့တိုင်းနီးပါး စကားပြောခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်က တစ်နေ့ကျတော့ ကိုယ့်ဆီကို စကားလာမ‌ပြောတော့ဘူး။

အရင်က အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာပြီး တွေ့ခဲ့ကြပေမယ့် အခုတော့ တွေ့ဖို့အတွက်တောင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုလာတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ပထမဆုံးပေါ်လာတတ်တဲ့ မေးခွန်းက—

“ငါ ဘာများမှားခဲ့လို့လဲ…”

တစ်ခါတလေ ညီလေး…

လူတစ်ယောက် ကိုယ့်ဘဝထဲက ထွက်သွားတာထက် “ဒီလူကတော့ ငါ့ကို ဒီလိုမလုပ်ဘူး” လို့ ယုံထားခဲ့တဲ့စိတ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရတဲ့အချိန်က ပိုနာတတ်တယ်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သစ္စာဖောက်ခံရတဲ့အခါ ဆုံးရှုံးသွားတာက လူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်လို့ပါ။

ကိုယ်ယုံကြည်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံရိပ်၊ အတူတည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အမှတ်တရတွေနဲ့ “ငါယုံလို့ရတယ်” ဆိုတဲ့ ကိုယ့်စိတ်ရဲ့ သေချာမှုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြိုကျသွားတာ။

၁။ သစ္စာဖောက်ခံရတာက လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းကြောင့် မနာတာ

တစ်ခါတလေ…

ဘဝမှာ ကံကောင်းပြီး ရလာတဲ့ အောင်မြင်မှုလေးတစ်ခုကို ကိုယ့်အရည်အချင်းကြောင့် ရလာတာလို့ ထင်မိတတ်တယ်။

အဲဒီအောင်မြင်မှုလေးက ကိုယ့်မာနကို မြှင့်ပေးတတ်တယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလည်း ပိုလာတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်ခါ ရဖူးတာနဲ့ ထပ်ရနိုင်မယ်လို့တော့ မဆိုလိုဘူး။

၁။ ကံက အခွင့်အရေးပေးနိုင်တယ်။ အရည်အချင်းက ရလဒ်ကို ထိန်းထားပေးတယ်

ဘဝမှာ ကံကောင်းခြင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို လျှော့မတွက်သင့်ပါဘူး။

တစ်ခါတလေ ကိုယ်မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ကိုယ့်ရှေ့ကို ရောက်လာတတ်တယ်။
လူကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့သွားတတ်တယ်။
အချိန်ကောင်းတစ်ခုနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတတ်တယ်။
မတော်တဆ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ရလာတတ်တယ်။

အဲဒါကို ကံကောင်းတယ်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်။

ဒါပေမယ့် အခွင့်အရေးရလာတာနဲ့ အဲဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချနိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။

အခွင့်အရေးကို ရလာတဲ့အခါ အဲဒါကို ရလဒ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ အရည်အချင်းလိုတယ်။

ရလာတဲ့ရလဒ်ကို ထပ်မံတည်ဆောက်နိုင်ဖို့ စည်းကမ်းလိုတယ်။

ရေရှည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ဖို့ အကျင့်ကောင်း၊ အတွေ့အကြုံနဲ့ ဆက်လက်လေ့လာနိုင်စွမ်း လိုတယ်။

၂။ “ကြက်ကန်း ဆန်အိုးတိုး” ကို အောင်မြင်မှုလို့ မမှတ်လိုက်နဲ့

မြန်မာစကားနဲ့ “ကြက်ကန်း ဆန်အိုးတိုး” ဆိုတာ ရှိတယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ အခွင့်အရေးတစ်ခုနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတာမျိုး၊ မတော်တဆ အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရသွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။

အဲဒီအောင်မြင်မှုကို မပယ်ချပါနဲ့။

ဒါပေမယ့် အဲဒီတစ်ကြိမ်ရလဒ်ကို ကိုယ့်အရည်အချင်းရဲ့ သက်သေတစ်ခုလို့တော့ မယူဆလိုက်ပါနဲ့။

တစ်ကြိမ် ကံကောင်းသွားတာကို ကိုယ့်အရည်အချင်းလို့ ထင်လိုက်တဲ့အခါ အန္တရာယ်က စတင်လာတယ်။

လေ့လာဖို့ ရပ်သွားတယ်။
လေ့ကျင့်ဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ထင်လာတယ်။
ဝေဖန်ချက်တွေကို လက်မခံချင်တော့ဘူး။
ကိုယ့်အောင်မြင်မှုကို ကိုယ်တိုင် အလွန်အကျွံယုံကြည်လာတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ကံကောင်းခြင်းက ကိုယ့်ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တာမဟုတ်တော့ဘဲ ကိုယ့်မာနကို မြှင့်တင်ပေးနေမိနိုင်တယ်။

၃။ အောင်မြင်မှုကို ရဖို့ထက် ထိန်းထားနိုင်ဖို့က ပိုခက်တယ်

တစ်ခါတလေ အောင်မြင်မှုရလာတာက မခက်ဘူး။

အချိန်ကောင်းနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားရင် အခွင့်အရေးတစ်ခုတည်းနဲ့တောင် ကိုယ်မမျှော်လင့်ထားတဲ့အထိ ရလာနိုင်တယ်။

တကယ့်စမ်းသပ်မှုကတော့ အဲဒီအောင်မြင်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဖန်တီးနိုင်မလား ဆိုတာပါ။

တစ်ကြိမ်ရခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုကို အရည်အချင်းမရှိဘဲ အားကိုးနေရင် အခွင့်အရေးကုန်သွားတဲ့အခါ ရလဒ်လည်း လိုက်ပျောက်သွားတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အရည်အချင်းက တကယ်ရှိနေပြီဆိုရင် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပျောက်သွားရင်တောင် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေပြီး ဖန်တီးနိုင်တယ်။

၄။ Family Leader တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကံကို အားကိုးလို့မရဘူး

ညီလေး…

မင်းတစ်ယောက်တည်းအတွက်ဆိုရင် ကံကောင်းမှုတစ်ခုကို အားကိုးပြီး စမ်းကြည့်လို့ရနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် မင်းနောက်မှာ မိသားစုရှိလာတဲ့အခါ စဉ်းစားပုံက ပြောင်းရမယ်။

မိသားစုရဲ့ အစားအသောက်၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ အနာဂတ်နဲ့ လုံခြုံမှုတွေကို ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုတည်းပေါ် တင်ထားလို့မရဘူး။

Family Leader ဆိုတာ အမြဲကံကောင်းနေတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။

ကံမကောင်းတဲ့အချိန်တောင် ပြန်ထနိုင်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တည်ဆောက်ထားတဲ့လူ ဖြစ်ရမယ်။

၅။ ကံကောင်းချိန်မှာ မာနမတက်ဘဲ အရည်အချင်းတည်ဆောက်ပါ

ကံကောင်းလို့ အောင်မြင်မှုရလာတဲ့အချိန်မှာ လူအများစုက ရလာတဲ့အရာကို ပျော်ရွှင်သုံးစွဲဖို့ပဲ စဉ်းစားတတ်ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် အမြော်အမြင်ရှိတဲ့လူကတော့ တခြားတစ်ခုကို စဉ်းစားတယ်။

“ဒီအခွင့်အရေးက ငါ့ဆီကို ရောက်လာပြီ။
အခု ငါဘာတွေ တိုးတက်အောင် လုပ်ထားသင့်လဲ?”

အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်မှာ မရှိသေးတဲ့ အရည်အချင်းကို ရှာပါ။

မသိသေးတာတွေကို ဆက်လေ့လာပါ။
သိထားတာတွေကို လက်တွေ့လေ့ကျင့်ပါ။
ကိုယ့်အားနည်းချက်တွေကို ရိုးရိုးသားသား လက်ခံပါ။
ဝေဖန်ချက်တွေကို နားထောင်ပါ။
စည်းကမ်းကို တည်ဆောက်ပါ။

ကံကောင်းချိန်မှာ အရည်အချင်းတည်ဆောက်ထားနိုင်ရင် ကံမကောင်းတဲ့အချိန်မှာတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ထူထောင်နိုင်တယ်။

၆။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးနိုင်တဲ့လူ ဖြစ်လာပါ

ညီလေး…

ဘဝမှာ ကံကောင်းခြင်းကို မလိုချင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ကံကောင်းရင် လက်ခံပါ။
အခွင့်အရေးရရင် အသုံးချပါ။
အောင်မြင်မှုရရင် ကျေးဇူးတင်ပါ။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအရာတွေ မရှိတဲ့နေ့မှာလည်း ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်နိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားပါ။

ဘဝမှာ တကယ့်လုံခြုံမှုဆိုတာ “ငါ့မှာ အမြဲကံကောင်းနေမယ်” ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး။

“ဘာဖြစ်လာလာ ငါသင်ယူပြီး ပြန်တည်ဆောက်နိုင်တယ်” ဆိုတဲ့ ယုံကြည်ချက်ပါ။

နောက်ဆုံးမှာ မှတ်ထားစေချင်တာတစ်ခု

ညီလေး…

ကံကောင်းခြင်းကို မထီမဲ့မြင် မလုပ်ပါနဲ့။
ဒါပေမယ့် ကံကောင်းခြင်းကိုလည်း ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် မထားပါနဲ့။

ကံက အခွင့်အရေးကို ပေးနိုင်တယ်။
အရည်အချင်းက အခွင့်အရေးကို အသုံးချနိုင်စေတယ်။
စည်းကမ်းက ရလဒ်ကို ထိန်းထားပေးတယ်။
စိတ်ဓာတ်နဲ့ အကျင့်စာရိတ္တက အဲဒီအောင်မြင်မှုကို တန်ဖိုးရှိအောင် ထိန်းသိမ်းပေးတယ်။

အထူးသဖြင့် မိသားစုတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘဝကို ကံကောင်းဖို့ မျှော်လင့်ပြီး မတည်ဆောက်ပါနဲ့။

ကိုယ့်ဉာဏ်ပညာနဲ့ တည်ဆောက်ပါ။
ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ တည်ဆောက်ပါ။
ကိုယ့်စည်းကမ်းနဲ့ တည်ဆောက်ပါ။
ကိုယ့်တာဝန်ယူမှုနဲ့ တည်ဆောက်ပါ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိသားစုအတွက် တန်ဖိုးအရှိဆုံးလူဆိုတာ အမြဲကံကောင်းနေတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။

ကံကောင်းခြင်း မရှိတဲ့အချိန်မှာတောင် ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ ဘဝကို ပြန်တည်ဆောက်နိုင်တဲ့လူ ဖြစ်လို့ပါ။

ညီလေး…

ငယ်ငယ်တုန်းက မိဘတွေပြောတဲ့ စကားတချို့ကို ကိုယ်က သိပ်အရေးမကြီးသလို ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။

“အိမ်ပြန်နောက်မကျနဲ့။”
“ပိုက်ဆံသုံးတာ သတိထား။”
“ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်။”
“အလုပ်ကို သေချာလုပ်။”

တစ်ခါတလေ ညီလေး…

ဘဝမှာ အကြီးဆုံးရှုံးနိမ့်မှုက အောင်မြင်မှု မရှိတာ မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ်တကယ်လိုချင်တဲ့ဘဝကို မရွေးချယ်ဘဲ သူများစိတ်ကျေနပ်အောင် နေသွားမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

၁။ လူတိုင်းကျေနပ်တဲ့ဘဝက ကိုယ့်အတွက် မှန်ကန်တဲ့ဘဝ မဟုတ်နိုင်ဘူး

ချစ်ညီတို့ရေ... ကိုယ့်ထက် အားနည်းတဲ့သူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူလိုက်နိုင်တာဟာ တကယ်တော့ ခွန်အားရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။  သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိနေပေမဲ့ မအနိုင်ယူဘဲ စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်တာကမှ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားဖြစ်ပါတယ် ညီလေး။

၁။ "ဆင်ကျီစားရာ ဆိတ်မခံသာ" ၏ သတိပေးနိယာမ

မြန်မာ့ဆိုရိုးစကား အလွန်လေးနက်လှပါတယ် — “ဆင်ကျီစားရာ ဆိတ်မခံသာ” တဲ့။ “ငါက အစ်ကိုကြီးပဲ” ဆိုပြီး ညီ၊ ညီမတွေအပေါ် အသံကျယ်တာ၊ အပြစ်ရှာတာ၊ လှောင်ပြောင်စနောက်တာတွေကို ကိုယ့်ဘက်က ရယ်စရာလို့ ထင်မိတတ်ပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ မမေ့နိုင်တဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ စစ်မှန်တဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် (Family Leader) ဆိုတာ အိမ်ထဲမှာ ဘယ်သူ အာဏာအကြီးဆုံးလဲဆိုတာ ပြသနေသူ မဟုတ်ပါဘူး၊ အားနည်းနေသူရဲ့ ဘေးမှာ သံမဏိဒိုင်းသဖွယ် ရပ်တည်ပေးနိုင်သူ ဖြစ်ပါတယ်။

၂။ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ကရုဏာစိတ်ထား

ကိုယ့်ထက် အားနည်းသူကို မြင်တဲ့အခါ အနိုင်ယူ အာဏာပြချင်တဲ့ မာနစိတ်အလိုကို အရင်ဆုံး ပြတ်ပြတ်သားသား တားဆီးနိုင်တဲ့ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှု (Self-Control) ရှိရပါမယ်။ အင်အားကြီးတိုင်း ခေါင်းဆောင် မဖြစ်ပါဘူး၊ ကိုယ့်အင်အားကို ဘယ်လိုအသုံးချသလဲဆိုတာက မင်းရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာ (Character Development) ကို ဖော်ပြတာပါ။ ကရုဏာတရား (Karuna Mindset) နဲ့ အားနည်းသူကို ကာကွယ်ပေးတာ (Protecting The Weak) ဟာ စစ်မှန်တဲ့ မိသားစုကို ဦးစားပေးခြင်း (Family First) စိတ်ဓာတ်နဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်မှု (Family Leadership) ပင် ဖြစ်ပါတယ်။

၃။ ဒီနေ့ ခဏရပ်ပြီး စဉ်းစားပါ

ဒါကြောင့် ချစ်ညီတို့ရေ... ကိုယ့်ထက် အားနည်းသူကို ဖိနှိပ်ချင်စိတ် ဖြစ်လာရင် ခဏရပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးကြည့်ပါ — “ငါ့မှာ ခွန်အားရှိလို့ သူ့ကို နာကျင်စေမလား... ဒါမှမဟုတ် သူ့အတွက် အကာအကွယ် ဖြစ်ပေးမလား” တဲ့။ မင်းရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု (Communication Skills) နဲ့ သံမဏိ စည်းကမ်း (Discipline) ကတစ်ဆင့် မိသားစုဝင်တွေ မုန်တိုင်းကို မကြောက်ရတော့တဲ့ အဆင့်အထိ တည်ဆောက် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ကြစို့။

ချစ်ညီတို့ရေ... တစ်ခုကို စလုပ်လိုက်၊ ခဏနေတော့ နောက်တစ်ခုကို စိတ်ဝင်စားသွားလိုက်နဲ့ ဟိုဟာနည်းနည်း၊ ဒီဟာနည်းနည်း လျှောက်လုပ်နေမိတုန်းပဲလား။ သတိထားပါ ညီလေး... အလုပ်ရှုပ်နေတာနဲ့ တကယ်တိုးတက်နေတာ လုံးဝ မတူပါဘူး။ တစ်ခါတလေ မင်းလိုအပ်တာက အသစ်အသစ်သောအရာတွေ မဟုတ်ဘဲ၊ လက်ရှိ ရွေးချယ်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုတည်းကို အဆုံးထိ ဇွဲနပဲနဲ့ ဆက်လုပ်နိုင်တဲ့ သံမဏိစည်းကမ်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

၁။ "ငုတ်မိသဲတိုင်၊ တက်နိုင်ဖျားရောက်" ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုနိယာမ